Vandaag is de eerste dag van de rest van je leven
Bovenstaande uitspraak hoorde ik als kind voor het eerst, van wijlen mijn vader. Toen snapte ik hem nog niet goed. Het is toch elke dag de eerste dag van de rest van je leven? Ik begreep nog niet hoe enorm krachtig deze zin eigenlijk is en hoeveel hij zegt. Hij zegt dat je elke dag weer nieuwe kansen krijgt. Dat je elke dag weer andere keuzes kunt maken. Elke dag opnieuw je leven een andere richting kunt geven. Hij geeft hoop. Wat er ook gebeurd is vóór deze dag, vandaag kun je opnieuw beginnen. Wat je ook gekozen hebt in het verleden, vandaag kun je een punt zetten achter het verleden en vooruit gaan kijken. In de praktijk is dat nog niet zo eenvoudig. Patronen doorbreken is een lastige opgave. Daarvoor moet je ze eerst kunnen herkennen en er bewust van gaan worden. Ervoor kiezen om het anders te gaan doen in je leven betekent vaak het bekende opgeven. Velen kiezen elke dag weer voor leven in een voor hen toxische omgeving/situatie, omdat dat het enige leven is dat ze kennen. Het is niet veilig, maar wel vertrouwd. Het is niet goed, maar wel bekend.
Pas geleden kreeg ik de vraag hoe je kunt herkennen dat je in een voor jou toxische omgeving/situatie zit. Daarom hier een opsomming van wat 'rode vlaggen'. Of het nu om relatie, werk of woonsituatie gaat.
Wanneer je je grenzen aangeeft, bijvoorbeeld door duidelijk 'nee' te zeggen wordt dit niet geaccepteerd of gerespecteerd. Er wordt geprobeerd je een schuldgevoel te bezorgen waardoor je toch 'ja' zegt.
Wanneer je uitspreekt dat iets je verdrietig maakt of pijn doet word je niet serieus genomen. In plaats daarvan word je belachelijk gemaakt. De schuld wordt bij jou gelegd omdat je te gevoelig zou zijn.
Afspraken met jou worden op het laatste moment afgezegd, veranderd of vergeten en men gaat er vanuit dat je dit wel begrijpt. Jij en jouw tijd zijn voor de ander niet belangrijk.
Je hebt continu het gevoel dat je op eieren loopt en uit moet kijken wat je zegt en doet.
Je wordt steeds beledigd doordat opmerkingen vermomd worden als 'grapje' en wanneer je er iets van zegt ligt het aan jou omdat jij niet tegen een grapje kunt.
Het gedrag van de ander verandert alleen (tijdelijk) op het moment dat ze beseffen dat jij op het punt staat te vertrekken en er echt genoeg van hebt. Dan pas komen er verontschuldigingen; niet vanwege oprechte spijt, maar om je vast te blijven houden.
Je wilt liever ergens anders zijn en dat voel je in je lijf. Zodra je de plek of persoon verlaat die jou een onveilig of naar gevoel geeft voel je opluchting in je lijf. Je ontspant. Dat eindigt onmiddellijk op het moment dat je weet dat je weer terug moet.
Je voelt je altijd moe en futloos omdat je energie weggezogen wordt en overal naartoe gaat behalve naar jou.
Issues worden nooit opgelost, er is geen verbetering merkbaar. Elke ruzie is een herhaling van de vorige en altijd ben jij degene die aan het kortste eind trekt.
Er is geen wederzijds vertrouwen. Denk aan controlerend gedrag, bezitterigheid, jaloezie.
Het gevoel nodig te zijn of te hebben is sterker dan zelfstandig zijn. Er is geen ruimte voor eigen interesses/groei. Het gevoel verantwoordelijk te zijn voor alles.
Er zijn natuurlijk nog veel meer signalen, soms subtiel en niet alles hierboven zal herkenbaar zijn. Bedenk dat jij de enige expert bent van jouw leven, ook al kun je soms zo in de knoop zitten met jezelf. Vaak weet je wel wat de oorzaak is, maar ben je vooral bang voor de gevolgen, wanneer je andere keuzes gaat maken. Zeker als er anderen bij betrokken zijn, of een onzekere financiële situatie is, dan kan er lang getwijfeld worden.
Simpele oefeningen die je kunt doen om erachter te komen wat er bij je speelt:
Hoe voel je je? Ben je ontspannen of voel je stress, angst of onrust?
Wanneer heb je je voor het laatst echt ontspannen en gelukkig gevoeld? Waar was je toen en wat deed je?
Waar zie je heel tegenop?
Wat doe je heel graag? Heb je daar genoeg tijd/gelegenheid voor?
Tenslotte nog een hele simpele oefening om in één oogopslag te kunnen zien of je genoeg tijd besteed aan dingen/mensen die belangrijk voor je zijn.
Pak een leeg blad papier, A4, dan heb je ruimte
Schrijf in het midden "IK".
Ga nu dingen/mensen benoemen in je leven die tijd van je in beslag nemen, hoe gelukkiger je er van wordt, hoe dichterbij het woordje "IK" ze staan. Neem bijvoorbeeld boodschappen doen. Dat neemt tijd in beslag, maar als je er eigenlijk niet zo blij van wordt, het is meer een noodzakelijk kwaad, dan zet je het woord ver van je af op papier.
En dan de klapper: je hebt nu een blad vol met woorden om je "IK" heen, de fijnste dingen dichtbij je. Dan ga je nu, heel eerlijk, er cirkels omheen zetten. Hoe meer tijd je eraan besteedt, hoe groter de cirkel mag zijn.
Wat zie je nu? Als je je gelukkig voelt besteed je veel tijd aan zaken die dichtbij jou staan. Staat er echter een grote cirkel om een woord dat ver van je af staat, bedenk dan eens waarom. Is daar echt een goede reden voor? Of kan het anders?
Morgen is weer de eerste dag van de rest van je leven en je hebt weer 86.400 seconden om andere keuzes te maken. Echt. Of om te genieten van het leven dat je hebt.
Opmerkingen