Masochistisch lezen, doe jij het ook?
Jullie weten het inmiddels: ik lees graag, ik lees snel en ik lees veel. Mijn favoriete auteur is en blijft Stephen King, ik wissel graag af met Dan Brown, David Baldacci, Karen Slaughter en nog veel meer. Soms van mij volledig onbekende auteurs, alleen omdat de titel of het verhaal op de achterflap me aanspreekt. Ik heb echter ook, sinds enkele jaren, een guilty pleasure. Fantasy verhalen. Op zich niets mis mee, maar je hebt hele goede fantasyverhalen met originele plots, goed uitgewerkte karakters, mooie werelden en een verrassend einde. En je hebt de fantasyverhalen die ik, voor mij, schaar onder "masochistisch lezen". Waarom? Omdat het zo heerlijk voelt wanneer je het verhaal uitgelezen hebt. Herkenbaar? Nee? Dan adviseer ik je om er nooit aan te beginnen. Echt.
Het verhaal draait nagenoeg altijd om een jonge vrouw, die thuis zo welkom is als optrekkend vocht op behang, die altijd een gemene stiefmoeder of -vader heeft en een nog gemenere stiefzus. Ze wordt altijd gezien als zwak en het laagste van hun soort. Soort? Jawel; vaak gaat het om weerwolfclans. Of drakenclans. Iedereen om haar heen heeft krachten, behalve zij. Daarom schuiven ze haar met liefde naar voren om haar op te offeren om een huwelijk aan te gaan met een monster van een andere clan om onderlinge betrekkingen te versterken. Alleen: dat blijkt nooit het monster te zijn wat iedereen denkt. Maar juist de allermooiste, meest gespierde, meest rijke, meest machtige leider die er is. O, en natúúrlijk blijkt zij de door de Godin uitverkoren partner te zijn. En natúúrlijk blijkt zij uiteindelijk niet de zwakste, maar de sterkste te zijn, een eeuwenoud, zeldzaam ras dat nu eenmaal pas op wat latere leeftijd hun krachten krijgt.
Wat ook nog kan is dat ze juist van zeer voorname familie is en door het lot gekozen wordt om met een zwakke man te trouwen van lage komaf. Die dat natúúrlijk niet is. Maar een biljonair (of zo), die zich alleen anders voordoet om op die manier iemand te vinden die van hem houdt om iets anders dan zijn geld en macht. Maar beginnen met leugens pakt nooit goed uit.
Dus voordat het glamourkoppel naar hun 'happy ever after' kan gaan wordt dat moment vele, vele malen bemoeilijkt. Door jaloerse vrouwen die de machtige leider voor zichzelf willen en voor niets terugdeinzen. Pogingen tot moord in alle vormen, fake zwangerschappen, illusies, maar wat vooral pagina's lang voortsleept: misverstanden en aannames. Nou, dan zijn we bij wat het voor mij masochistisch lezen maakt. Iedere keer, wanneer het paar dichter bij elkaar lijkt te komen gebeurt er weer iets volkomen absurds en onlogisch dat hen volledig uit elkaar drijft. En denk niet dat ze daarover praten of zo, welnee. Ze doen aannames, zwijgen, schenken hun vertrouwen en luisterend oor aan juist de verkeerde mensen die alleen kwaad in de zin hebben en slikken hun desastreuze adviezen als zoete koek. Aargh.
Je zou denken dat ze na enkele keren hun lesje wel geleerd hebben. Welnee. Op de volgende bladzijde wacht de volgende crisis. En de volgende. Totdat de auteur blijkbaar geen rampen meer kan verzinnen en dan kan het ineens in twee bladzijden allemaal goed komen. En ze leven nog lang en gelukkig. Op dat moment ben ik zo ontzettend blij dat ik het allemaal weer snel kan vergeten! Heerlijk. En vreselijk.
Opmerkingen