Het blijft gewoon bijzonder leuk!

Nijntje vaas

Goed, luister: ik ben niet hip. Ik ben niet trendy. Als je mij dat ooit wel ziet zijn dan is het puur toeval en waarschijnlijk omdat ik dingen al zo lang leuk vind dat ze vanzelf weer trendy geworden zijn.

Wanneer ik een spijkerbroek koop, dan wil ik dat hij lekker zit, dat hij me goed staat en dat ik er verschillende shirts en truien op kan dragen. Hoe de spijkerbroek op dat moment "gedragen zou moeten worden" volgens de trend zal me een absolute rotzorg zijn. Ik heb me werkelijk een breuk gelachen om al die mafketels die een klein fortuin neerleggen voor een kapot kledingstuk vol gaten en rafels. Maf. Wijde pijpen vind ik niet praktisch.

Iemand heeft ook ergens bedacht dat de mensheid zat te wachten op enorme pofmouwen. Ik niet. Of op shirts die ineens ergens onder je borsten op schijnen te houden. Ik niet. Of op kleding (nou ja, zo noemen ze het nog, in mijn ogen volledig onterecht) die zo doorschijnend is dat het net is alsof je in je nakie loopt. Nee, dank je wel. Ik sla over.

Ga je echter zoeken wat kleding precies is, dan stuit je op de volgende omschrijving: "Kleding is alles wat mensen dragen om hun lichaam te bedekken, beschermen en uit te drukken wie ze zijn." Nou, kleding die niet bedekt en niet beschermt valt dan dus, logischerwijs, in categorie 3. Prima. Hopelijk ga ik ooit nog eens begrijpen wat iemand precies uitdrukt te zijn met bepaalde kleding, maar dat is niet de insteek van deze blog.

Nee, wat mij verbaast is dat ik echt de meest achterlijke (in mijn ogen dan, hè?) trends voorbij zie komen waar mensen vol voor gaan als dat blijkbaar hip is, maar dat ze het ook net zo makkelijk weer volledig afzweren op het moment dat een Kardashian zegt dat het echt niet meer kan. Ehm... dan heb je het toch nooit ècht leuk gevonden? Wanneer ik iets leuk vind, dan vind ik het ook oprecht leuk! Dat gaat niet ineens over wanneer de wereld voor mij wil besluiten dat het niet leuk meer is. Of, God verhoede, dat ik het niet leuk meer mag vinden omdat het niet meer (en hier komt weer zo'n woord dat ik haat:) leeftijdsadequaat is.

Als kind snapte ik het al niet, toen waren er ook van die trendgolven op het schoolplein. Iedereen op rollerskates, iedereen knikkers mee, iedereen Holly Hobby verzamelen, dat soort dingen. Ik ging gewoon rollerskaten wanneer ik zin had. En ik vond de neusfluit een super uitvinding. Die hardplastic ballen die je polsen kneusden en bont en blauw maakten was eens en nooit weer, wat een waanzin onder de noemer "speelgoed". Speelfout bedoel je. Maar daar stond je dan, als enige met knikkers bij je, omdat het knikkeren blijkbaar weer "uit" was en je een springtouw mee had moeten brengen, blijkbaar. Aha. Ik haatte touwtje springen. Dan maar alleen knikkeren.

Enfin, om een lange blog wat korter te maken: ik kocht gisteren een vaas bij de Hema. Liefde op het eerste gezicht. Zie de foto bovenaan. Wie houdt er nu niet van Nijntje? Op elke leeftijd? Mijn blije hoogtepunten op Schiphol zijn de Nijntjes. Als kind was ik dol op Nijntje en dat ben ik nu, bijna 55 jaar jong, nog steeds. Wat anderen ook zeggen. Als Nijntje een broekje met wijde pijpen aan wil, prima. Maar omdat ze het zelf leuk vindt en omdat het lekker zit.