Andere keuzes maken

Deze maand werd mijn moeder 85 jaar jong. Een prachtige leeftijd, die we met een klein gezelschap van dierbaren gevierd hebben. Apetrots ben ik op haar! Ze wandelt, gymt, zwemt, weet prima raad met een computer en een smartphone en heeft een druk sociaal leven. Ze is positief, vitaal, zelfstandig, bij de tijd en mijn grote voorbeeld. Eind augustus ga ik de leeftijd van 55 bereiken, Deo volente. Ik heb de wens gezond en gelukkig zeer oud te worden en begin februari dreunde volledig het besef erin dat ik dit voornamelijk zélf in de hand heb en dat ik echt andere keuzes moest gaan maken; hijgend op zolder staan na traplopen en het feit dat de broeken knelden was geen goed teken. De weegschaal bevestigde dit nog eens extra.

Ik zag ergens een interview met een deskundige die alle argumenten waarom afvallen niet lukt resoluut van tafel veegde. “Het is echt simpel: zorg dat je minder calorieën binnen krijgt dan dat je verbrandt. Geen excuses. Welke aandoening je ook hebt, of het nu schildklier is, lipoedeem of wat dan ook: daar begint alles mee. Hoeveel je eet, hoeveel je verbrandt, maar ook wát je eet en, niet onbelangrijk: wanneer je het eet. En het allerbelangrijkste: voedsel is brandstof en bouwstof. Geen troost. Geen gezelligheid. Geen remedie tegen verveling. Geen beloning. Geen goed gevoel. Geen gelukje. Operaties, afvalmedicatie, die richten zich op de gevolgen, niet op de oorzaak: je relatie met voedsel. Ga niet diëten, verander naar een levensstijl die bij je past.” Tevens werd aangegeven dat suiker verslavender is dan welke harddrug ook.

Zo ontstond een plan van aanpak in mijn brein om mijn levensstijl om te gooien, maar op een manier die bij me past. Die weer natuurlijk en vanzelfsprekend wordt. Waar ik niet meer over na hoef te denken. Niet diëten, maar andere keuzes maken, anders leven. Zorgen dat voedsel weer wordt wat het moet zijn.

Begin februari ben ik begonnen. Ik wist uit ervaring door Weightwatchers dat ik al snel een hoeveelheid eten en het aantal calorieën die het bevat verkeerd inschat. Onder het motto “meten is weten” pakte ik het aan met een keukenweegschaaltje en de Foodapp.

Ik stelde een plan in, gebaseerd op mijn leeftijd, het feit dat ik zittend werk doe en niet sport. En ik begon gewoon. De eerste week viel tegen, maar was wel zeer leerzaam. We eten al jaren gezond en vooral biologisch voedsel, maar te veel van gezond eten is nog altijd teveel. Dus werden de porties kleiner. Vervolgens doet logica de rest. Wil je meer op je bord? Dan zal dat iets moeten zijn dat minder calorieën bevat maar wel gezond en lekker is! Ik maak kunstwerkjes van eten, met sla, tomaat, tuinkers, radijs, frambozen etc. Wil je uit eten of een keertje snacken? Dan zal de rest van de dag je calorie inname minder moeten zijn.

De grootste verandering voor ons beiden (want manlief doet gewoon mee): na het avondeten niets meer eten. En ja: onze avonden zijn gewoon gezellig, hoor. 😉 Ik voel me gezonder, beter, slaap goed en inmiddels is het nieuwe patroon ingesleten. Drinken we koffie bij ons favoriete tentje, dan weten ze dat ik er geen koekje bij hoef. Wil ik wel iets lekkers, dan bestel ik een croissant met natuurlijke jam of een plakje bananenbrood zonder toevoegingen en dat houdt in dat mijn lunch dan zeer bescheiden zal zijn. En, eerlijk gezegd, het is allemaal vele malen smakelijker dan een suikerbom die je in luttele seconden op hebt. Ik geef eten een score: lijkt het me minder lekker dan een 8, dan eet ik het niet.

Soms lunchen we ergens heerlijk uitgebreid. Maar dan eten we ‘s avonds dus niet nog eens een hele, warme maaltijd. Men is altijd benieuwd naar de kilo-feiten: ik ben inmiddels 6,5 kilo lichter, maar eerlijk gezegd is dat voor mij bijzaak. Ik sprint de trap op en af zonder hijgen en, omdat ik nu eenmaal he-le-maal niks heb met sportscholen, ben ik spelenderwijs in het dagelijks leven meer bewegen in gaan bouwen. Squatten en rekken tijdens het uitruimen van de vaatwasser. Muziekje op en dansend het eten klaarmaken. Dito stofzuigen en afstoffen. Staand werken. Vaker lopen.

Of ik dan geen snoep, gebak, zoutjes of snaaiwerk mis? Helemaal niet. Omdat ik weet wat het met me doet als ik het wel zou eten. Nu was ik er toch al niet zo van. Lees eens een ingrediënten lijst en je snapt niet waarom we allemaal vrolijk elke dag complete rotzooi eten en drinken, waarvan sommige dingen gelijk staan aan puur vergif zelfs.

Enfin, conclusie voor mij dus: kies gezond, kies goed, kies wijs, kies wat bij je past en blijf dat doen. Voor mij werkt het!